Kilimde nakış,
Dilimde türküdür.
Dostları kıvandırır,
Düşmanları ürkütür.
Çıkar bir yüreğin en gizli yerinden,
Vurur bir başka yüreği derinliğinden...

Bir avuçluk nefesin parmaktaki izini görmek,
Örmek gümüşlü sabahlara gecede yamalı ışıltıları.
Kıvılcım suretinde gülde tutkuyu sezmek.

Kimsesiz ezgilerin suskun sarhoşuyum ben
Boşanırken kamışın teri her soluğumda
Çalarım mutluluğun yitik muştusunu
Akarım gamsız kavalıma göz yaşlarımla

Uzun zemherilerin boğazında
Düşlerimizin uçurumlu kanatlarında
Estirdiğimiz umutlarımızdı

Dudakta eriyen bir türkünün
gümüşî dumanlarında dalgalanan gönüller,
yakamozlaşan sesin pırıltılı ezgisinde
bir top damlaya dönüştüler.