Ay usulca eğilir de yer yüzüne,

Üfler karanlığın kısık neyini,

Her bir otu tek tek öper.

Salar bir ardıç kuşu

Sesini sessizliğe,

Gül yaprağı dudağını açar

Bir damla çiye.

Eser savura savura samanyolunu

Sıcacık bir yel, dünden.

Ay, yavaşça çeker elini, eteğini

Otların, çalıların üstünden.